tam,ina Chabashvili thebook_of_patterns
The Book of Patterns
Tamuna Chabashvili
4 – 18 March 2016
State Silk Museum
Tsabadze st 6, Tbilisi, Georgia

Taking traditional Blue Tablecloth as one of my reference points I focus on the existing gap between ‘tradition’ and ‘everyday life’. The patterns on the Blue Tablecloth tell old stories. They are attributes to the rituals active in the past. At present the patterns carry a decorative function, endlessly retelling old narratives. For me they represent conventional socio-cultural patterns that tend to influence and often violate our lives. In order to question this role of the patterns, I deconstruct the traditional form of the Blue Tablecloth to its components (fabric, patterns, colours). By doing so, my attempt is to reintegrate the function and the technique charged with new content into our present social context.

The work focuses on the lives of women with all their daily duties and uses collection of photographs of women conducting daily activities and rituals as its source. I collected those images from Internet. I started to trace the silhouettes of the women’s bodies and abstract them from their original context. Turning them into signs (patterns) engraved individually on the woodblock. The woodblock stamps as abstracted forms outline the layer that I want to communicate. It speaks about social daily problems of those women, which remains mostly underrepresented or unnoticed.

If in traditional Blue Tablecloth the attention goes to the larger narrative, in my work I focus on individual patterns and create enough space for each of them to tell their own story. By means of woodblock printing technique I construct a nonlinear narrative in the form of a book to bring all those stories together.
‘The book of patterns’ can be produced, multiplied and shared upon individual demand.

The Project is realized in the frames of the “Regional Art and Culture Program in the South Caucasus” with financial support of the Swiss Agency for Development and Cooperation (SDC).

ჩემი ნამუშევარი ეფუძნება ლურჯ სუფრას და ხაზს უსვამს „ტრადიციასა“ და „ყოველდღიურობას“ შორის არსებულ უთანხმოებას. თუ წარსულში ლურჯი სუფრა ყვებოდა ისტორიებს და იყო რიტუალის შემადგენელი ნაწილი, დღეს მისი ფუნქცია დეკორატიულია და დაუსრულებლად იმეორებს ძველ ნარატივებს. ლურჯი სუფრა გამოსახავს ტრადიციულ სოციალურ-კულტურულ ქცევით ნიმუშს, რომელიც გავლენას ახდენს ჩვენს ყოველდღიურობაზე და ხშირად პირად ცხოვრებაში იჭრება. მე ვანაწევრებ ლურჯ სუფრას კომპონენტებად (ქსოვილად, მოჩითულ ნიმუშებად და ფერებად), რათა ვისაუბრო დამკვიდრებულ ტრადიციებზე . ჩემი მიზანია ახალი შინაარსის შეძენით სუფრის ფუნქციისა და ტექნიკის თანამედროვე სოციალურ კონტექტსში ჩასმა.

ნამუშევარი აკვირდება ქალთა ცხოვრებას და ეფუძნება მათი ყოველდღიური მოვალეობებისა და საქმიანობების ამსახველ ფოტო მასალას. ფოტო მასალა ამოღებულია ინტერნეტიდან. სილუეტების მოხაზვით, ქალებს გამოვყოფ ფოტოს თავდაპირველი შინაარსისაგან და ვაქცევ ხეზე ამოტვიფრულ სიმბოლოებად (ნიშნებად). ჩემს მიერ შექმნილი ქსოვილის მოსაჩითი ყალიბები, როგორც აბსტრაგირებული სიმბოლოები, ხაზს უსვამს სოციალური სისტემის იმ შრეს და მოგვითხრობს ქალთა ყოველდღიურ პრობლემებზე, რომლებიც ძირითადად შეუმჩნეველი და წარმოუჩენელი რჩება.

თუ ტრადიციულ ლურჯი სუფრის აქცენტი უფრო ფართო ნარატივია, ჩემი ნამუშევარი იყენებს ინდივიდუალურ მაგალითებსა და ნიმუშებს და სივრცეს უთმობს ცალკეულ ისტორიებს. თითოეული ისტორია თავს იყრის წიგნში, რომელიც შედგენილია ქსოვილის მოსაჩითი ტექნიკით და განავითარებს არახაზოვან თხრობას.

მოსაჩითი ნიმუშების წიგნი, შესაძლებელია დაიბეჭდოს, გამრავლდეს და გავრცელდეს.

პროექტი ხორციელდება “სამხრეთ კავკასიის ხელოვნებისა და კულტურის რეგიონული პროგრამის” ფარგლებში. პროგრამის ფინანსურ მხარდაჭერას უზრუნველყოფს შვეიცარიის განვითარებისა და თანამშრომლობის სააგენტო